Mostrando entradas con la etiqueta v. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta v. Mostrar todas las entradas

miércoles, 6 de diciembre de 2006

varŝo

varŝ'o [1977] pluvsezono: "Nian someron ili nomas tagmezo; kiam venas varŝo, mallumiĝas, kaj estas vespero al ili." PD (Primico, p. 60). RIM vidu cuj'o.

vestiĝo

vestiĝ'o (evitinda) = vestiĝi'o.

vestiĝio

vestiĝi'o restaĵo de io malaperinta, laŭ kies ekzisto oni povas imagi la antaŭan staton Piv RIM ĉi vorton korektitan en Piv (en la erartabelo) oni retrokorektis en NP2 al la evidente kaj evitende konfuziva vestiĝ'o. "zenita kaj fragila vestiĝio" JC (Sat [2004], p. 103; en la sama poemo aperas la jenaj versoj: "Plian matenon / ni vestiĝas kaj impetas avenuen").

Vladimiro

Vladimir'o ALD vladimir'o nomo de kvarversa strofo kun jena strukturo: la unua kaj la tria versoj konsistas el po ok silaboj (4 trokeoj) kaj estas senrimaj; la dua kaj la kvara verso konsistas el po 6 silaboj (3 trokeoj) kaj rimiĝas inter si (8— / 6A / 8— / 6A). Normale unu poemo konsistas el multaj vladimiroj, kvankam nenio malhelpus verki ankaŭ unustrofajn poemetojn. Analoge al aleksandroj, vladimiro ricevas sian nomon el la verko La bapto de caro Vladimir, de Karel Havlíček Borovský, en kies esperantigo fare de Tomáš Pumpr ĉi tiu poemformo estis uzata:
Ekaŭdinte Vladimiro
pri la fia vorto,
aĉe kraĉis, akre sakris,
kaj kun li la Korto.
(p. 19)
La tradukinto klarigas en librofina Komentario ke la metriko de la poemo imitas la ukrainajn popolkantojn nomatajn "kolomijkoj", kies regula skemo estas du kvartrokeoj alternantaj kun du tritrokeoj, kun kelkaj ritmaj neregulaĵoj ne sekvitaj en la esperantigo; ke rimiĝas plejparte nur la paraj versoj, neofte ankaŭ la malparaj; ke ŝatataj estas ankaŭ la internaj rimoj (ene de unu sama verso), pli oftaj en la traduko ol en la originalo; kaj ke la rimoj estas jen puraj, jen pli-malpli asonancaj.
Uzis vladimirojn ankaŭ pluraj aŭtoroj de originala esperantlingva literaturo. Ekzemple, Julio Baghy en sia poemo Al unu el la poetofratoj, Kálmán Kalocsay en Letero al La Vagabondo, aŭ JC en Al nekonata malamiko.
La nomon al la strofo donis JC en Majst ("Cetere, li metrikis ĝin vladimire") kaj, jarojn poste, per sia poemo Feliĉan LKK-naskalon! (en Cel):
Dum aliaj klinikanoj
verkos panegirojn,
mi, kun helpo de l' Parnasa,
versos vladimirojn.
(p. 66-68)

vuo

vu'o [1995] nomo de la neesperanta litero w, kiun la plimulto rigardas duobla vo, sed kiun anglalingvanoj nomas duobla u; kombinante ambaŭ nomojn oni ricevas formon similan al la pola wu kaj al tiuj de aliaj literoj: ku'o, mu, nu; oni proponis ankaux la nomon vav'o, sed ĉi tiu estas nomo de hebrea litero kun grafika formo tute malsimila al w: vu-vu-vuo, tri vuoj, trivuo (www); bomovuo (auxto BMW); vuc'o (WC t.e. neprejo: vuc'i). RIM La nomon proponis Pokrovskij en Komputika Leksikono [1995] kaj en Komputada Leksikono:

vuco

vuc'o [2006] necesejo, neprejo (el vu'o + co, WC; kp aboc'o, aidos'o). vuc'i feki aŭ pisi k.s. en vuco: "veni, vidi, vuci" vv; "—Kion vi faras? —Vici por vuci" vv. vuc'uj'o fekseĝo. vuc'paper'o t.n. higiena, neceseja aŭ nepreja papero.